|
Region łódzki znajduje się w geometrycznym centrum Polski – środek Polski znajduje się we wsi Piątek w powiecie łęczyckim (ok. 50 km od Łodzi, w kierunku północnym). Położenie województwa miało i nadal ma ogromne znaczenie dla jego rozwoju gospodarczego. Ponad 200 lat temu właśnie tutaj przemysłowcy z całej Europy – w ciągu zaledwie dwóch pokoleń – stworzyli potężny ośrodek przemysłowy, a małe miasteczko Łódź stało się drugą co do wielkości aglomeracją w Polsce.
Pod względem fizyczno geograficznym przeważającą część województwa zajmuje Wysoczyzna Łódzka ograniczona od zachodu doliną Warty, od wschodu doliną Pilicy, od północy pradoliną Warszawsko-Berlińską, zaś od południa łącząca się ze strefą wyżyn Polski (Wzgórza Radomszczańskie). Na terenie województwa znajduje się siedem parków krajobrazowych. Park Krajobrazowy Wzniesień Łódzkich został utworzony w 1996 roku, chroni na pow. ok. 14 tys. ha piękny i unikatowy w Polsce Środkowej wyżynny krajobraz uformowany na obszarze między Łodzią, Brzezinami i Strykowem. Do najcenniejszych walorów Parku należy wyjątkowo bogata rzeźba terenu, podlegająca wciąż żywym procesom geomorfologicznym, a także fragmenty naturalnej szaty roślinnej, zwłaszcza związanej z licznymi źródliskami i strumieniami oraz interesująca fauna. Atrakcyjność tego terenu dopełniana przez liczne zabytki kultury i historii sprawia, że obszar ten jest celem wielu wycieczek i miejscem wypoczynku nie tylko mieszkańców Łodzi. Liczne szlaki turystyczne - piesze i rowerowe ułatwiają zwiedzanie parku i wykorzystanie jego wartości dydaktycznych i edukacyjnych. Region łódzki jest bogaty w surowce mineralne. Można tu znaleźć węgiel brunatny (Bełchatów – największa kopalnia w Europie ), surowce skalne (wapienie, margle, piaski, żwiry, iły...) oraz wody mineralne (górnokredowe). Atrakcyjność turystyczna województwa łódzkiego wynika z wyjątkowego położenia i zróżnicowania przyrodniczego oraz różnorodności śladów kultury materialnej i duchowej, która na przestrzeni wieków wykształciła oryginalną w skali kraju cywilizację przemysłową. Setki kilometrów atrakcyjnych szlaków pieszych (m.in. Szlak Romański), wiele tras rowerowych, piękne rzeki i sztuczne zbiorniki wodne są gwarancją udanego wypoczynku. Na terenie województwa istnieje łącznie 37 oznakowanych szlaków turystycznych, w tym 2 wodne - Warty i Widawki. Wyjątkowe walory przyrodniczo-wypoczynkowe posiadają dwa sztuczne jeziora: Zalew Sulejowski oraz Zbiornik Jeziorsko, a także kilka mniejszych zbiorników: Cieszanowice na Luciąży k/Gorzkowic, Słok na Widawce, Miedzna Murowana na Wąglance (gm. Białaczów), które są idealnym miejscem do uprawiania sportów wodnych: kajakarstwa, windsurfingu, żeglarstwa. W regionie łódzkim istnieją także wyśmienite warunki dla turystyki rowerowej, konnej czy agroturystyki. Nie lada atrakcją, w okresie śnieżnej zimy, jest narciarstwo biegowe na uroczych podłódzkich wzgórzach morenowych. Do szlaków pieszych o walorach wybitnie przyrodniczych należy zaliczyć: szlak "Rezerwatów Przyrody Załęczańskiego Parku Krajobrazowego", szlak "Jury Wieluńskiej", szlak "Uroczysk i Rezerwatów", szlak "Do Rezerwatu Ciosny koło Zgierza", szlak "Rzeki Pilicy" oraz szlak "Po Przedborskim Parku Krajobrazowym". Przemierzając region łódzki warto zajechać do niedużej miejscowości – Oporów. Tam znajduje się jedna z nielicznych, najlepiej zachowanych na terenie województwa małych późnogotyckich rezydencji obronnych. Zbudowany w latach 1434-1449, na sztucznej wyspie, otoczonej fosą, przez Mikołaja Oporowskiego biskupa kujawskiego. Kilkakrotnie przebudowywany, dopiero po restauracji w latach 1962-65 zamek odzyskał swój dawny charakter. Od 1949 roku mieści się tam Muzeum Wnętrz Stylowych. Według legend zamek posiada swoją Białą Damę - ducha kasztelanki oporowskiej. Będąc na terenie województwa nie można oczywiście zapomnieć o stolicy regionu – Łodzi. Miasto to posiada dużo przepięknych zabytków, do których można zaliczyć: Plac Wolności z klasycystycznym ratuszem z 1827 r., Ulica Piotrkowska - jeden z najdłuższych deptaków Europy, Pałac Maksymiliana Goldfedera z 1892 r., Pałac Fryderyka Wilhelma Schweikerta z początku XX wieku, Pałace rodziny Poznańskich, Zespół klasztorny oo. franciszkanów, Klasycystyczna tkalnia Ludwika Geyera z lat 1835-1837, tzw. "Biała Fabryka", olbrzymia ilość kościołów i innych budowli.
|