Mazowsze to kraina historyczna i region geograficzny położony w środkowym biegu Wisły oraz dorzeczu jej dopływów w centralnej oraz północno-wschodniej Polsce. Nazwa krainy pochodzi od nazwy plemienia Mazowszan. Wczesnośredniowieczne osadnictwo mazowieckie skupiało się na lewym brzegu Wisły, w okolicach dzisiejszej Rawy, skąd kolonizowano prawobrzeżne obszary rzeki: północny - rejon między Skrwą a Narwią i wschodni - obszar nad Bugiem i środkową Narwią. W tym okresie na Mazowszu powstawały wyłącznie osady otwarte. Dopiero w X-XI wieku zaczęto wznosić pierwsze grody, jednak ta działalność była już związane z panowaniem Polan.

   Na terenie województwa Mazowieckiego znajduje się obecna stolica Polski – Warszawa. Warszawa jest stolicą Polski od 1596 r. Wcześniej funkcję stolicy pełniły: Gniezno, Poznań oraz - najdłużej, bo aż pięć wieków - Kraków.

   Jeszcze w średniowieczu większość regionu porastały wielkie puszcze. Do dziś zachowały się tylko ich fragmenty, ale i tak są to imponujące kompleksy leśne, objęte ochroną w parkach narodowych. W pobliżu Warszawy jest położona Puszcza Kampinoska. Stanowi świetne tereny rekreacyjne, idealne dla wycieczek pieszych, konnych i rowerowych.

   Województwo Mazowieckie położone jest w znacznej części na Nizinie Środkowopolskiej. Najbogatszym przyrodniczą obszarem w obrębie Nizin Środkowopolskich jest Nizina Środkowomazowiecka. Obejmuje ona powierzchnię ok. 13,1 tys. km2. Stanowi najniżej położoną część w obrębie Nizin Środkowopolskich o wysokościach od 60 do 140 m. W krajobrazie dominują równiny denudacyjne i tarasy rzeczne, urozmaicone występowaniem wydm. Teren porastają głównie bory sosnowe i mieszane. W dnach dolin występują łęgi, natomiast na terenach zabagnionych olsy. Średnia roczna temperatura regionu spada w kierunku wschodnim, co związane jest ze wzrostem wpływu kontynentalizmu. Roczne sumy opadów są stosunkowo niewielkie (450-550 mm), osiągając na obszarze Niziny Północnomazowieckiej najniższe wartości w całej Polsce. Związane to jest z położeniem Nizin Środkowopolskich w cieniu opadowym otaczających je terenów nieco wyższych.

   Mazowsze to region bogaty w atrakcje turystyczne. Przede wszystkim wybierając się na zwiedzanie tego wspaniałego regionu należy wybrać się do stolicy Polski - Warszawy, która bogata jest w liczne zabytki architektoniczne. Warszawa jest także największym miastem w Polsce. Przed wojną była zwana Paryżem Północy. Jednak w czasie II wojny światowej hitlerowcy zrównali miasto z ziemią. Odbudowane z gruzów, częściowo straciło dawny urok. Jego symbolem stał się wzniesiony w latach 50. Pałac Kultury i Nauki - wielka, socrealistyczna budowla. W ostatnich latach jak grzyby po deszczu wyrastają nowoczesne szklane wieżowce,  ale wciąż można odnaleźć w stolicy piękne, odrestaurowane pałace i kościoły. Warszawska Starówka - kolorowe kamienice, mury obronne i Zamek Królewski – została wpisana na listę UNESCO jako przykład wiernej rekonstrukcji z zachowaniem oryginalnych fragmentów zabudowy. Warto przespacerować się po Starym Mieście, a także odwiedzić warszawskie parki. Najbardziej znane są Łazienki, XVIII-wieczny zespół architektoniczno-parkowy. Latem odbywają się w nim koncerty fortepianowe pod gołym niebem. Przebywając w stolicy warto także obejrzeć pomnik Warszawskiej Syrenki oraz Plac Marszałka Józefa Piłsudskiego, na którym odbywają się wszystkie najważniejsze uroczystości państwowe. Znajduje się w centrum Warszawy, pomiędzy Parkiem Saskim a ulicami Moliera, Królewską i Ossolińskich. Na zachód od niego ciągnie się Oś Saska. Powstał w 1791 r. z dziedzińca Pałacu Saskiego. W Warszawie znajduje się ogromna ilość atrakcji turystycznych, których nie sposób tu wymienić. Dlatego aby zobaczyć je wszystkie na zwiedzanie Warszawy trzeba poświęcić co najmniej kilka dni.

   Niedaleko Warszawy znajduje się godna obejrzenia miejscowość – Góra Kalwaria. To nieduże miasto posiada liczne zabytki. W przeszłości znajdowały się tu liczne zakony: dominikanów, dominikanek, bernardynów, pijarów. Samo miasto w całości przeznaczone było dla katolików (zabroniono osiedlać się w nim Żydom). Ciekawostką jest także plan urbanistyczny miasta - zrealizowany po 1670 r., oparty w planie o formę krzyża łacińskiego, wytyczony na podstawie średniowiecznych planów Jerozolimy.