Województwo dolnośląskie położone jest na terenie krainy zwanej Śląsk. Kraina ta dzieli się na Dolny i Górny Śląsk i właśnie województwo dolnośląskie położone jest praktycznie w całości na obszarze Dolnego Śląska. Ziemie tej krainy choć w małych ilościach znajdują się też w województwie lubuskim i opolskim oraz na terenie Niemiec (powiat Oberlausitz-Niederschlesien, tj. górnołużycko-dolnośląski) - historycznie są to jednak ziemie Łużyc, które w 1825 w czasie reformy administracyjnej Prus włączono do śląskiej jednostki administracyjnej.

   Małopolska to historyczna kraina Polski, obejmująca południową i południowo-wschodnią część kraju, w górnym i częściowo środkowym dorzeczu Wisły. Rozciąga się od Karpat na południu, po Pilicę i poza Wieprz na północy. Graniczy na zachodzie ze Śląskiem, Sieradzkiem i Łęczyckiem, na północy - z Mazowszem i Podlasiem, na wschodzie - ziemiami ruskimi.

   Mazowsze to kraina historyczna i region geograficzny położony w środkowym biegu Wisły oraz dorzeczu jej dopływów w centralnej oraz północno-wschodniej Polsce. Nazwa krainy pochodzi od nazwy plemienia Mazowszan. Wczesnośredniowieczne osadnictwo mazowieckie skupiało się na lewym brzegu Wisły, w okolicach dzisiejszej Rawy, skąd kolonizowano prawobrzeżne obszary rzeki: północny - rejon między Skrwą a Narwią i wschodni - obszar nad Bugiem i środkową Narwią. W tym okresie na Mazowszu powstawały wyłącznie osady otwarte. Dopiero w X-XI wieku zaczęto wznosić pierwsze grody, jednak ta działalność była już związane z panowaniem Polan.

   Podkarpacie to kraina geograficzna położona w południowo – wschodnich krańcach Polski. Leży na przedpolu Karpat Zachodnich i Wschodnich.

Obszar ten został skolonizowany w XV wieku. Osiedlili się tu wówczas Bojkowie i Łemkowie, którzy wędrując z Bałkanów, zanim zamieszkali tę część Baskidów, przejęli po drodze elementy języka i kultury wschodnich Słowian, tworząc niezwykle ciekawą grupę etniczną. Dziś uważani są za pewną część narodu ukraińskiego. Zachowały się po nich jedynie pamiątki, gdyż po II wojnie światowej władze stalinowskie przeprowadziły akcję deportacji ludności uznanej za ukraińską. Wysiedlono prawie wszystkich rdzennych mieszkańców Beskid.

   Obszar dzisiejszego województwa nie pokrywa się w całości z kraina Podlasie. Podlasie zajmuje w tym województwie jedynie 36%;  35% województwa zajmuje Pojaćwieska Suwalszczyzna, 20% Mazowsze ziemia łomżyńska, 7% Polesie, 1% Ruś Czarna. Podlaskie jest województwem najbardziej zróżnicowanym w Polsce pod względem etnicznym i kulturowym. Od stuleci sąsiadują tu różne narodowości i wyznania: Poza ludnością polską mieszkają tu Litwini (ok. 6 tys.), Tatarzy (ok. 0,5 tys.), Żydzi, Białorusini (ok. 48 tyś), Rosjanie, Ukraińcy i Romowie.

   Pomorze to kraina historyczna na terenie Polski i Niemiec, u ujścia Reknicy, Odry i Wisły do Morza Bałtyckiego. Nazwa regionu wywodzi się od geograficznego położenia regionu.

   Pomorze obejmuje znaczny obszar w północnej części Rzeczpospolitej i Niemiec. Obejmuje Pomorze Przednie, Rugię, Pobrzeże Szczecińskie, Pobrzeże Koszalińskie, Pobrzeże Gdańskie, Kaszuby i Pojezierze Pomorskie. Granice regionu opierają się na Reknicy (na zachodzie) i Wiśle (na wschodzie) oraz, od południa, na Noteci.  Większa część Pomorza znajduje się w granicach Polski, w obrębie województw: zachodniopomorskiego i pomorskiego. Niewielkie fragmenty regionu znajdują się w województwach: wielkopolskim i lubuskim. Po stronie niemieckiej znajduje się Pomorze Przednie.

   Pomorze Zachodnie to historyczna kraina położona na terenie Polski i Niemiec. Dzieli się na Pomorze Przednie i Tylne. Obszar Pomorza Zachodniego posiada słowiański rodowód – zamieszkiwany był przez Słowian Połabskich i Pomorzan. Ta historyczna kraina ma jednak w dużym stopniu germańską przeszłość – przez większą część historii regionem tym władali Niemcy.

   Pomorze Zachodnie od zawsze nierozerwalnie związane było z morzem. W regionie tym dominują więc takie gałęzie przemysłu jak rybołówstwo i przemysł stoczniowy.

   Województwo kujawsko – pomorskie zajmuje obszar dwóch krain: Kujaw i Pomorza. Pomorze to kraina historyczna na terenie Polski i Niemiec, u ujścia Reknicy, Odry i Wisły do Morza Bałtyckiego. Pomorze obejmuje znaczny obszar w północnej części Rzeczpospolitej i Niemiec. Obejmuje Pomorze Przednie, Rugię, Pobrzeże Szczecińskie, Pobrzeże Koszalińskie, Pobrzeże Gdańskie, Kaszuby i Pojezierze Pomorskie.

   Województwo opolskie położone jest na terenie Śląska, z którego wyodrębniono krainę zwaną Śląsk Opolski. Śląsk Opolski to kraina historyczna w Polsce położona nad środkową i górną Odrą. Region ten wyodrębnił się ostatecznie w czasach pruskich i niemieckich, w okresie gdy postępowała industrializacja wschodniej części Górnego Śląska – w przeciwieństwie do niej Śląsk Opolski zachował swój rolniczy i nizinny charakter.

   Województwo świętokrzyskie zostało utworzone w 1999 roku. W przybliżeniu obejmuje obszar dawnego województwa kieleckiego oraz tarnobrzeskiego (powiaty opatowski, sandomierski i staszowski) i skrawki radomskiego.

   Województwo śląskie położone jest na ogromnej krainie historyczno – etnograficznej znajdującej się w południowo – zachodniej Polsce, w dorzeczu górnej i środkowej Odry i częściowo w dorzeczu Górnej Wisły. Kraina ta oczywiście nazywa się Śląsk.
Obszar krainy obejmuje większy obszar niż obecne województwo śląskie. Oprócz śląskiego kraina ta znajduje się też na terenie województwa opolskiego, dolnośląskiego i częściowo lubuskiego. Kraina Śląsk dzieli się na dwa obszary: Górny i Dolny Śląsk. Obecny podział Śląska ukształtował się w wyniku 3 austriacko-pruskich wojen śląskich w XVIII wieku (granica południowa) oraz wojen XX wieku, zwłaszcza II wojny światowej i polsko-czeskiego konfliktu o Śląsk Cieszyński (granica południowo-wschodnia).

   Obszar województwa warmińsko – mazurskiego obejmuje teren dwóch krain: Warmii i Mazur.

   Warmia to kraina historyczna w obecnym województwie warmińsko-mazurskim. Nazwę wzięła od pruskiego plemienia Warmów. Barwy historycznej Warmii to czerwień i biel.

   Wielkopolska to region geograficzny i kraina historyczna w zachodniej Polsce. Na terenie obecnej Wielkopolski znajdowało się kiedyś terytorium plemienia Polan. Na początku obszary te były określane jako Polonia, po przyłączeniu do Polski dalszych ziem w XIV wieku utrwaliła się nazwa Polonia Maior ( w odróżnieniu od Polonia Minor – Małopolska ).

   Ziemia Lubuska to niewielka kraina historyczna, obecnie w Polsce i Niemczech. Rozchodzi się na zachód od Wielkopolski, na północ od Śląska i Łużyc, na południe od Pomorza, nad środkowo – dolną Odrą.

   Ziemia Lubuska należała do Polski od czasu utworzenia kraju aż do 1250 roku gdy, Bolesław Rogatka sprzedał ten rejon Marchii Brandenburskiej, by zdobyć pieniądze na prowadzenie lokalnych wojen. Od 1871 roku Ziemia Lubuska znalazła się w granicach Rzeszy Niemieckiej. W tym czasie największy ośrodek Polonii znajdował się w miejscowości Kaława.